Kiwanie się
U niektórych dzieci można zaobserwować charakterystyczne, rytmiczne ruchy głowy lub całego ciała. Szczególnie przed zaśnięciem i zaraz po przebudzeniu, leżąc na plecach dzieci kręcą głową w różne strony, albo uderzają czołem o brzeg łóżeczka lub ścianę. Zdarza się, że siedząc lub chodząc na czworakach kiwają całym ciałem, wydając monotonne, śpiewające dźwięki. Jeżeli występuje to tylko sporadycznie, nie należy się tym martwić. Kiedy jednak zachowania te zdarzają się nagminnie, a dziecko wygląda wtedy jakby znajdowało się w stanie transu, świadczy to o poważnych zaniedbaniach uczuciowych w stosunku do dziecka. Kiwanie staje się dla dziecka rekompensatą niezaspokojenia potrzeb. Rytmiczne ruchy (tak jak kołysanie niemowlęcia) działają kojąco i są czymś w rodzaju pocieszenia. Dzieci, u których występują te zaburzenia, cierpią zazwyczaj na brak miłości i poczucia bezpieczeństwa oraz nie mają wystarczającej swobody poruszania się. Zachowania tego typu można zaobserwować wśród dzieci, które wzrastają w otoczeniu ubogim w nie-zbędne do życia bodźce, które nie mają warunków dla rozwijania swych potencjalnych możliwości i zabawy. Jeżeli małe dziecko zostanie pozostawione samemu sobie, zaczyna koncentrować uwagę na własnym ciele. Zaburzenia tego typu mogą wystąpić także wtedy, gdy dziecko kładzione zbyt wcześnie do łóżka lub niedostatecznie zmęczone ma kłopoty z zasypianiem, bądź kiedy w domu panuje napięta atmosfera, będąca przyczyną lęków i niepokojów u dziecka. Kiwanie zanika zazwyczaj w okresie szkolnym. Dzieci, u których tego typu zachowania występują często, powinny być otoczone szczególną miłością i troską. Należy im zapewnić możliwie dużo ruchu i ciekawie zorganizować czas.