Niepokój motoryczny
W niektórych okresach rozwojowych pewne zachowania dziecka wydają się dorosłym niezrozumiałe. Najczęściej jednak są to zachowania typowe dla danego wieku. Okres niepokoju motorycznego i impulsywności to czas ciężkiej próby dla rodziców. Zachowanie dziecka nie jest uwarunkowane wyłącznie procesem rozwoju fizycznego i psychicznego, lecz także w dużej mierze zależy od otoczenia. Jeżeli małe dziecko, odczuwające ogromną potrzebę ruchu, napotyka stale na ograniczenia i zakazy, nagromadzona w nim energia może powodować wewnętrzny niepokój, stan rozdrażnienia i niezrozumiałe reakcje. Niekiedy dziecko reaguje wzmożoną aktywnością na pełne napięcia stosunki między rodzicami, nawet jeżeli dorośli próbują ich zbytnio nie okazywać. Małe dziecko jest niesłychanie mocno uzależnione od emocjonalnego klimatu w rodzinie! Dziecko ze wzmożoną potrzebą ruchu i o ciągłym niepokoju motorycznym może stać się bardzo uciążliwe dla otoczenia. Jego rodzice i opiekunowie nie mogą sobie dać z nim rady, a ono samo coraz bardziej odczuwa brak akceptacji. Dziecko ruchliwe nie jest dzieckiem niegrzecznym; jest małym człowiekiem, który nie jest w stanie zapanować nad swoimi potrzebami. Często w takich przypadkach mamy do czynienia z chorobliwym zespołem hiperkinetycznym lub zaburzeniami uwagi. Dziecko nie potrafi skoncentrować się podczas zabawy i często brak mu cierpliwości. Kiedy dostanie do zrealizowania konkretne zadanie, nie umie zapanować nad swoimi impulsami i wykonuje w tym czasie mnóstwo zupełnie niepotrzebnych czynności. Nie-kiedy jest agresywne w stosunku do ludzi i rzeczy; miewa także zaburzenia snu. Poprzez swoje niecodzienne zachowania dziecko nie zawsze jest akceptowane przez rodziców i swoje otoczenie, lecz to przede wszystkim ono potrzebuje pomocy.